Ingrediënten

 

 

We gebruiken in onze bakkerij alleen eerlijke grondstoffen, zoveel mogelijk onbewerkt.

ingrediënten 060 (Large) ingrediënten 059 (Large) (2)

    Geplette hele tarwekorrel                                               Gebroken hele tarwekorrel

 ingrediënten 008 (Large)

                      Mix voor Aalburgse mik                                  

ingrediënten 063 (Large)     ingrediënten 062 (Large) (2)

Molenmeel                                                                             Speltmeel

 

Al het meel en de bloem wat we gebruiken, wordt gemalen op molenstenen, dat geeft een fantastische authentieke smaak

aan ons brood. Brood zoals brood bedoeld is…

 

 

Informatie over Speltgraan en Speltbrood.

Spelt (triticum spelta) is geen tarwe (triticum sativa), maar is een oeroud graantype dat de laatste jaren in opmars is omdat het aantrekkelijker is dan tarwe wat onze gezondheid betreft.Uit het instituut voor prehistorische geschiedenis te Keulen wordt bericht dat het verbouwen van spelt reeds in de late steentijd, rond 2500 jaar voor Christus, een grote bloei kende. Ook in de Bijbel (Ezechiël 4:9) wordt spelt al genoemd

Spelt was de belangrijkste graansoort voor de Alemannen en de Zwaben(Zuidduitsers) en de productie strekte zich uit tot in Zwitserland en Oostenrijk. Overal waar de Zwaben heentrokken werd spelt aangeplant. Honderd jaar geleden was de totale speltproductie in de wereld 8 à 9* zo groot als de tarweproductie. In de loop der tijd is spelt weinig onderhevig geweest aan menselijke ingrepen, in tegenstelling tot tarwe, dat vrij kwetsbaar is voor ziekten en om allerlei productietechnische behoeften van de moderne mens moest worden aangepast.

In de afgelopen eeuw hebben we resistente tarwerassen geselecteerd die geschikt zijn om als monocultures op grote percelen te worden verbouwd, bestand zijn tegen chemische gewasbeschermingsmiddelen, gedijen op uitgeputte grond die met kunstmest is verrijkt, niet snel plat geslagen door regenbuien en die tenslotte machinaal kunnen worden geoogst.Doel van dit alles: een zo groot mogelijk economisch rendement. Door deze selectie is 95 % der tarwerassen verdwenen, terwijl onvoldoende is nagegaan wat voor invloed dit op ons voedselpakket, en dus op onze gezondheid heeft. Inmiddels blijkt dat een belangrijk deel van de bevolking last heeft van tarweallergie of tarwe-intolerantie.

Spelt mist alle technische verbeteringen die op tarwe zijn toegepast en bevindt zich nog in de oervorm. Het gedijt niet op met kunstmest behandelde grond, heeft een vrij lange, slappe en dunne stengel vergeleken met tarwe, zodat het bij een zware regenbui snel plat gaat liggen en mede daardoor niet met machines geoogst kan worden. Speltkorrels zijn vrij lang en smal en zitten stevig ingepakt in verschillende vliezen, zodat er een kostbaar en tijdrovend 'pelproces' aan te pas moet komen. Al met al is de opbrengst per hectare aanzienlijk lager dan die van tarwe en is spelt 3 à 4* zo duur. De stevige omhulling van de speltkorrel heeft als voordeel dat het ontsmetten van het zaaizaad (met chemische middelen. zoals bij tarwezaad) niet nodig is en dat spelt in het algemeen minder door ziekten wordt aangepast, zodat chemische gewasbestrijdingsmiddelen niet nodig zijn. Spelt wordt dus in feite steeds biologisch geteeld.

In Nederland betreft dit ongeveer 200 hectare. Voor vrijwel alle broodsoorten wordt tarwe gebruikt, ook voor witbrood, meergranenbrood en zelfs voor roggebrood in vele gevallen. Koekjes, gebakssoorten en pasta's zijn ook op tarwe gebaseerd. Tenslotte bevatten veel kant en klare producten meer of minder tarwe. Vrijwel niemand beseft dat hieraan nadelen kleven. Een enkeling heeft wel eens gehoord van schadelijke tarwegluten waardoor ernstige diarree en vermagering kan ontstaan. Deze zeldzame ziekte noemt men coeliakie. De klachten nemen sterk af wanneer tarwebrood wordt vervangen door glutenvrij brood. Helaas is dat nogal hard en onsmakelijk. Voor het overige wordt tarwe als een gezond voedingsmiddel beschouwd. Tarwe bevat echter, behalve gluten, nog 39 andere antigenen, oftewel stoffen die voedsel- allergie of voedselintolerantie kunnen veroorzaken. Met voedselallergie wordt hier bedoeld dat zelfs kleine hoeveelheden een direct- en maximaal effect hebben. Onderzoek bij een groep allergiepatiënten met meervoudige voedingsallergie toonde aan dat in bijna de helft van de gevallen tarwe een rol speelde.

Huidtesten op tarwe-allergie geven voornamelijk informatie omtrent de allergische reactie van de huid en slijmvliezen op tarwe (b.v. de kans op bakkerseczeem en astma), maar zeggen weinig of niets over de eventuele nadelen van tarweconsumptie in het algemeen, namelijk de tarwe-intolerantie. Met intolerantie wordt bedoeld dat kleine hoeveelheden van de stof geen directe schade veroorzaken, maar wel grotere hoeveelheden over langere tijd. (alcohol, suiker, vet, etc). Tarwe-intolerantie komt dus vaker voor dan allergie, maar de klachten die daarop berustend zijn zo a-specifiek en uiteenlopend, dat ze even goed door heel andere oorzaken kunnen zijn ontstaan en vrijwel nooit aan tarwegebruik worden toegeschreven. Alleen door tarwe weg te laten uit de voeding kan achteraf de diagnose 'tarwe-intolerantie' worden gesteld. Dr. Gerson, een belangrijke grondlegger van de voedingstherapie bij kanker adviseerde zijn patiënten om tarwe volledig te vermijden. In de afgelopen 25 jaar zag ik -uitsluitend door het weglaten van tarwe- de volgende klachten verdwijnen, die meestal al jarenlang bestonden: opgeblazen gevoel en opgezette buik, darmverstopping, buikkrampen, maagpijnen, spastische dikke darm, aften, moeheid gevolgd door diarree, algemeen vermoeidheidsgevoel, migraine, lusteloosheid, allerlei typen eczeem, jeukend hoofd, vochtophoping in de benen, ziekte van Menière, flauwtes, depressiviteit, woedeaanvallen, angstaanvallen, hyperactiviteit, loopneus, bronchitus en reumatische artritus. Dit is zo'n bonte verzameling dat de gemiddelde arts niet op het idee komt dat dat allemaal door één en hetzelfde product zou kunnen ontstaan. Toch is het niet onlogisch. Mensen verschillen in hun reactie onderling zo zeer, dat ze zeer verschillend reageren op één schadelijke stof, laat staan op een veelvoud van antigenen zoals die in tarwe.

De wetenschap, die het moet hebben van statistieken, laat het in zo'n geval afweten want de sterk uiteenlopende reacties van verschillende mensen in combinatie met de diverse bestanddelen van de tarwe vormt een terrein dat zich niet leent voor dergelijk onderzoek. Wie één der bovengenoemde klachten heeft kan uiteraard zélf een proef doen door speltbrood in plaats van gewoon brood te gebruiken. Verder moeten in dat geval pasta's, gebak en koekjes worden weggelaten.  

Heeft men een tarwe-allergie dan zullen alle samengestelde voedingsmiddelen waar tarwe in zit moeten worden vermeden. Hiervan bestaan lijsten.   

Voor coeliakie-patiënten is spelt niet geschikt, het bevat namelijk ook gluten. Tenslotte, de ervaring heeft geleerd dat vooral mensen met bloedgroep O problemen hebben met tarwe.

Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 23e jaargang.

Speltbrood is bij ons verkrijgbaar.

Stevig brood

Bij het verbouwen van biologische tarwe worden geen hulpmiddelen zoals kunstmest en stikstof gebruikt. Het graan moet op eigen kracht groeien en rijpen. Dit heeft tot gevolg dat er in biologische tarwe minder slechte gluten zitten(GAI 20 Gluten). Deze gluten worden in de Tarwe gevormd door stikstof. Bij gangbare Tarwe wordt dit toegevoegd aan de Tarwe door middel van kunstmest en dat mag in de Biologische landbouw niet gebruikt worden. En dat heeft weer invloed op de structuur van het brood. Hoe minder eiwit, hoe minder luchtig het brood wordt. Daarom is brood, gebakken van biologische tarwe, van nature wat steviger en heeft extra karakter, maar met een goed rijs-en bakproces, is de structuur wel fijner, maar is het brood zeker niet vaster. Wel is de geur en de smaak van het brood stukken beter dan van gangbaar brood

Is meel gemalen op molenstenen beter dan fabrieksmeel?

 ‘Dat is eigenlijk appels met peren vergelijken. Molenmeel en fabrieksmeel zijn de resultaten van twee verschillende procédés, waarbij het malen in een molen een ambachtelijk product met een karakteristieke smaak oplevert’.

‘Volkorenmeel uit een molen is minder bewerkt. Alle delen van het graan blijven behouden. Bij volkoren molenmeel blijven de kiemen in het meel. Deze kiemen zijn nodig om goed te kunnen bakken. Ze geven het meel ook hun karakteristieke smaak en structuur. Het meel is hierdoor wel minder lang houdbaar. In een meelfabriek zeven ze vaak juist de kiemen eruit(!!), om het meel langer houdbaar te maken en zonder kiem krijgt het brood veel meer volume en lijkt het luchtiger, dit gaat ten koste van  de geur en de smaak en de kauweigenschappen.”

 

Meel
Afdrukken

meelVan alle soorten granen kan meel worden gemaakt. Volkoren meel kan gemalen worden van de hele graankorrel. Er is namelijk een verschil tussen twee manieren van malen: met walsen en met molenstenen.

Met molenstenen (vlakmaalderij) wordt de kiem volledig mee vermalen. Het meel bevat alle bestanddelen van de korrel, dus ook de kiem en de dunne omhullende vliesjes. Belangrijk is dat de stenen niet te snel draaien zodat de temperatuur van het malen nooit hoger wordt dan 35 à 40ºC, anders worden de bakeigenschappen van het meel minder.

Bij het walsen (hoogmaalderij) wordt de korrel als het ware gekraakt. De zemelen en de kiem springen er af en de ‘witte bloem’ wordt verder gemalen. Deze manier van malen geeft een betere beheersing van temperatuur als het malen op molenstenen. Bij deze vorm van volkorenmeel wordt de zemel en kiem later weer aan de bloem toegevoegd. De vetrijke, waardevolle kiem overigens lang niet altijd, want het meel wordt zo minder snel rans (vetbederf).

Uitmalingsgraad
De uitmalingsgraad is het percentage meel dat bij uitmaling wordt verkregen. Tarwemeel heeft een uitmalingsgraad van 80 tot 90 procent en de bloem voor witbrood 70 tot 75 procent.
Het grootste deel van de zemel is uitgezeefd. Hoofdzakelijk de kern en bij vlakmaalderij ook de fijngemalen kiem blijven over.

Lemairemeel: meel waar de zemelen na het builen worden fijngemalen en vervolgens weer vermengd worden met het meel. Het is echter een dure methode en wordt steeds minder gebruikt.
Patentbloem: een geraffineerd product dat de belangrijke voedingsstoffen van de volle graankorrel mist.
Zelfrijzend bakmeel: bloem waaraan bakpoeder is toegevoegd.
Gries, grutten of schroot: gebroken graankorrels. Grutten hebben het voordeel dat ze een korte week- en kooktijd nodig hebben. Een nadeel is dat het gerecht papperig kan worden.
Zemelen: de buitenste vezelrijke
lagen van de graankorrel.
Zetmeel: restant van het uitgewassen meel ( puur koolhydraten).

 

Hieronder de hulpgrondstoffen die we gebruiken bij de productie van brood, zoals je ziet geen E-nummers!

Alleen eerlijke Biologische en natuurlijke grondstoffen.

 

                                                                   

ingrediënten 004 (Large) ingrediënten 058 (Large)

   Biologische gist *1                                                         Oerzoet *2

ingrediënten 005 (Large) ingrediënten 020 (Large)

   Keltisch zeezout of Guerande zout *3

ingrediënten 012 (Large) citroen

     Inactief desem. *4                                                        Citroensap                    

*1

 

 

Quelle: Reiff, F.; Kautzmann, R.; Lüers, H.; Lindemann, M.; Die Hefen «Technologie der Hefen»

 

Herstellung der konventioneller Hefe
Seit der Getreideknappheit im Ersten Weltkrieg wird Melasse zur Hefeherstellung eingesetzt. Melasse ist ein billiges Nebenprodukt der Zuckerherstellung. Bei der Herstellung konventioneller Hefe werden chemische Stickstoffquellen, wie zum Beispiel Ammoniak, Ammoniumsalze und Laugen, sowie verschiedene Säuren (u.a. Schwefelsäure), synthetische Vitamine und Wuchsstoffe, eingesetzt. Die konventionelle Hefe muss nach der Fermentation mehrfach gewaschen werden, um unangenehme Geschmacks- und Geruchsstoffe zu entfernen. Das Abwasser ist stark belastet und nur schwierig zu reinigen.

 

Herstellung der Bioreal-Biohefe – es geht auch anders
In einer auf rein biologischer Basis hergestellten Nährlösung aus biologischem Getreide, sauberem Quellwasser sowie Enzymen werden ausgewählte Hefestämme und Milchsäurebakterien-Kulturen gezüchtet. Alle eingesetzten Mikroorganismen und Rohstoffe sind garantiert GVO-frei.
Bei der Fermentation wird auf chemisch hergestellte Stoffe verzichtet und als Entschäumer wird Bio-Sonnenblumenöl eingesetzt. Das Waschen der Bioreal-Biohefe ist nicht notwendig. Belastetes Abwasser fällt auch bei der Reinigung der Anlage nicht an, dort braucht lediglich Wasserdampf eingesetzt zu werden, Desinfektionsmittel sind überflüssig. Das Fermentationsmedium ist sogar die Basis für weitere Produkte wie z.B. Biogetränke.

Kijk eens op:

www.bioreal.ch

*2

 

 

Oersuiker (of oerzoet) is ongeraffineerd gedroogd suikerrietsap. Het sap van het suikerriet wordt gefilterd, ingedampt en vervolgens tot kleine korrels vermalen. In tegenstelling tot de (ruwe) rietsuiker zijn in oerzoet alle voedingsstoffen en mineralen nog aanwezig.

 

*3

 

http://www.succesboeken.nl/Publicaties/KeltischZeezout.pdf

 

 

| Home | Gasten | Contact | Gratis website | Eigen startpagina | Tweedehands | Muziekinstrumenten Sittard | Domein super-selectie.nl?

Logo

Zoeken op de site:

Zoeken

» GOED & FOUT ZOUT – INFORMATIE – ONGERAFFINEERD & GERAFFINEERD

Foto

De effecten van geraffineerd en ongeraffineerd zout:
Natuurlijk zeezout bevat 92 essentiële mineralen. Terwijl geraffineerd, bewerkt zeezout slechts twee elementen bevat, Natrium (Na) en Chloor (Cl). Wanneer er sprake is van een voedingstekort aan sporenelementen, verliezen cellen hun vermogen om hun ionen te beheersen. Dit heeft bittere consequenties voor het menselijk lichaam. Zelfs als het ionenevenwicht slechts één minuut verloren raakt, beginnen cellen in het lichaam te barsten. Dit kan leiden tot zenuwstoornissen, hersenbeschadiging of spierspasmen, evenals het instorten van het celregenererend proces.
Wanneer natuurlijk zeezout (opgelost zeewater) ingenomen wordt, stelt het vloeistoffen in staat zich vrij te bewegen door de membramen in het lichaam, de wanden van bloedvaten en de glomeruli (filter eenheden) van de nieren. Wanneer de concentratie natriumchloride in het bloed hoger wordt, wordt het water in de aangrenzende weefsels aangetrokken door het zoutrijke bloed. Dit, op hun beurt, geeft de cellen de gelegenheid deze verrijkte intra-cellulaire vloeistof te absorberen. Gezonde nieren verwijderen de zilte vloeistof gemakkelijk. Geraffineerd zout echter houdt een groot risico voor het lichaam in. Het verhindert deze vrije uitwisseling van vloeistoffen en mineralen en daardoor veroorzaakt het dat opeengehoopte vloeistoffen stagneren in de gewrichten, de lymfevaten en lymfeknopen en de nieren. Zijn dehydraterende effect kan leiden tot galsteenformatie en talloze andere gezondheidsproblemen.
Het lichaam heeft zout nodig om koolhydraten op de juiste wijze te verteren. Door de aanwezigheid van natuurlijk zout zijn het speeksel en de maagsappen in staat om de vezelige koolhydraten af te breken. In zijn opgeloste en geïoniseerde vorm vergemakkelijkt zout het spijsverteringsproces en houdt het ’t maagdarm traject schoon.
In tegenstelling hiermee, heeft commercieel geproduceerd tafelzout het tegenovergestelde effect. Om zout bestand te maken tegen het opnemen van vocht en om het daarmee meer geschikt te maken voor de consument, voegen zoutfabrikanten chemicaliën zoals droogmiddelen, evenals verschillende bleekmiddelen, toe aan de uiteindelijke zoutformule. Na deze bewerking ondergaan te zijn, kan het zout niet langer gemengd of gecombineerd worden met de lichaamsvloeistoffen. Dit ondermijnt telkens de meeste elementaire chemische en stofwisselingsprocessen in het lichaam. Het vasthouden van water, problemen met de nieren en de bloeddruk zijn de meest duidelijke gevolgen van zoutconsumptie. Geraffineerd zout wordt nog steeds toegevoegd aan duizenden verschillende producten. Meer dan vijftig procent van de Amerikaanse bevolking lijdt aan het vasthouden van vocht (de belangrijkste oorzaak voor gewichtstoename en zwaarlijvigheid).
Voordat het commercieel geproduceerd werd, in plaats van op natuurlijke wijze geoogst, werd zout gezien als het meest kostbare (handels)product op aarde, zelfs waardevoller dan goud. Gedurende het Keltische tijdperk, werd zout gebruikt om belangrijke fysieke en mentale verstoringen te behandelen, evenals ernstige verbranding en andere kwalen. Onderzoek heeft uitgewezen dat zeewater hydro-electrische onevenwichtigheid verwijdert, een verstoring die verlies van immuunreacties, allergieën en talloze andere gezondheidsproblemen veroorzaakt. Tegenwoordig heeft zout een slechte naam gekregen en mensen hebben geleerd het te vrezen, op dezelfde manier zoals ze cholesterol vrezen.
Veel artsen waarschuwen hun patiënten om natrium en natriumrijk voedsel te laten staan. Maar een zoutarm leven leiden, betekent ook een vergroot risico lopen op een tekort aan mineralen en sporenelementen, evenals talloze andere complicaties.
Het Keltisch zeezout in het bijzonder is een goed product om te gebruiken, omdat het op natuurlijke wijze gewonnen wordt door droging in de zon. Opgelost in water of toegevoegd aan het vocht in voedsel, heeft het diepgaande, positieve effecten op de celniveau’s. Het kan ook gebruikt worden om het maagdarmkanaal te zuiveren en ontgiften.
=====================================================
De voorvoegsels “sal”, “sel” en “sol” slaan allemaal op zout. Misschien had je er nooit bij stil gestaan maar het woord “salaris” slaat van oorsprong op uitbetaald krijgen in zout. Romeinse “sol”daten kregen namelijk gedeeltelijk hun “sol”dij uitbetaald in zout. Het woord “sol” verwijst naar zonne-energie. Zout was ooit geld, zout was handel. Wat te denken bijv. van de Engelse woorden “sell” of “sale”. Zout is van oudsher belangrijk geweest, maar van daag de dag zit zout in het verdomhoekje. Hoe kan dat? Er is veel misinformatie en zelfs bewuste desinformatie over zout. Er is zout dat heelt en zout dat doodt. Tijd om een en ander met een grote korrel zout te nemen.
De chemische naam voor zout is natriumchloride (NaCl). Zoals de naam al zegt, bestaat volgens de chemie zout uit slechts twee elementen: natrium (Na) en chloride (Cl). Dit komt omdat natrium en chloride de meest dominante elementen in zout zijn, de bindende kern voor de andere elementen in natuurlijk zout. Net als met de chemische naam voor water, H2O, zien we dat de chemie uitsluitend uitgaat van een “uitgeklede” basis. De chemie heeft daar een goede reden voor, want voor chemische toepassingen is er niet meer vereist dan H2O en natriumchloride. Maar, net als met H2O, blijft de vraag: waarom wordt er voor menselijke consumptie uitgegaan van een chemische definitie die niet alleen incompleet is voor voedingsdoeleinden, maar zelfs ronduit schadelijk?
Het antwoord hierop heeft, zoals zo vaak, te maken met geld. De waarheid is dat zout voor menselijke consumptie slechts 1 procent van de markt vormt van de zoutindustrie. Ongeveer 93 procent van de wereldwijde zoutproductie is voor industriële doeleinden. De chemische industrie vereist uitsluiten pure natriumchloride. Aangezien dit de meerderheid vormt voor de klandizie van de zoutfabrikanten is de norm voor zout een chemische geworden en worden alle natuurlijke elementen in zout weggeraffineerd, omdat ze als “onzuiver” worden gezien. Dit laat nog zeven procent over voor voedingsdoeleinden. Zes procent daarvan wordt gebruikt als conserveermiddel voor voeding, waardoor er slechts 1 procent overblijft dat op de markt gebracht wordt als “tafelzout” of “keukenzout”. Dit zout zou echter ver uit de buurt van een tafel of keuken moeten blijven! Net als pure H2O rooft dit “pure” zout mineralen, omdat de hongerige natriumchloride de neiging heeft zich te binden aan andere mineralen, zoals dat ook van nature hoort in een zoutkristal.
Er doet een door de zoutindustrie verspreid hardnekkig fabeltje de ronde dat er geen verschil zou zijn tussen zeezout en tafelzout, omdat het toch allemaal natriumchloride is. Als al wordt toegegeven dat zeezout uit andere mineralen en spoorelementen bestaat naast het dominante natriumchloride, wordt dit arrogant afgedaan als “zeer kleine hoeveelheden die te verwaarlozen zijn”. Niets is minder waar! Natuurlijk gewonnen zeezout is puur, ongewassen, ongedroogd en ongeraffineerd ruw zout dat nog vochtig is. Dit vocht is alleen al belangrijk omdat magnesium een waterminnend mineraal is dat verloren gaat bij het wassen en drogen. Puur, onbewerkt zeezout bestaat uit maar liefst 84 mineralen en spoorelementen die allemaal in de juiste verhouding, samenstelling en balans staan ten opzichte van elkaar en zo een perfecte synergie vormen, die de “oersoep” is van het leven.
Er is veel onderzoek gedaan naar geisoleerd natriumchloride voor onze gezondheid. Doktoren weten niet zo goed wat ze ermee aanmoeten, want als je er teveel van neemt is het gif en is het schadelijk voor de nieren en drijft het de bloeddruk op, maar als je er te weinig van neemt is het ook niet goed. Er is echter niet of nauwelijks onderzoek gedaan naar puur en ongeraffineerd zeezout waarin alle mineralen en spoorelementen bewaard zijn gebleven. Veel “wetenschap” over zout is afkomstig uit de VS waar ze bekend zijn met uitsluitend tafelzout niet bijv. het pure “sel gris” (grijs zout) of “fleur de sel” (bloem van het zout). Zoals dat in de Franse Guerandestreek in Bretagne nog traditioneel en handmatig wordt gewonnen volgens een meer dan 2000 jaar oude Keltische methode.
Daarnaast is er veel desinformatie die verspreid wordt door de traditionele media. In een uitzending van het programma Keuringsdienst van waarde uit 2008 werd wederom de mythe onderstreept dat er essentieel geen verschil bestaat tussen tafelzout en zeezout. In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik niet helemaal ontevreden was over deze uitzending. Zo werd er aangetoond dat wat verkocht wordt als “zeezout” niets meer is dan steenzout dat wettelijk “zeezout” genoemd mag worden omdat het “oude zeebodem” is. Landzout is absoluut geen zeezout. Landzout is weliswaar in het land opgesloten zeebodem maar daarmee houdt meteen de vergelijking op, want het mist datgene wat echt zeezout nu juist zo uniek maakt, namelijk de interactie tussen zonne- en waterenergie, de twee meest levensschepende energieën op aarde.
Puur, onbewerkt zeezout bestaat uit maar liefst 84 mineralen en spoorelementen die allemaal in de juiste verhouding, samenstelling en balans staan ten opzichte van elkaar en zo een perfectie synergie vormen, die de “oersoep” is van het leven.
Dit maakt dat de mineralenbalans en –samenstelling in het droge en donkere land niet meer gelijk is aan die van echt zeezout. Bovendien zijn deze zoutmijnen exact dezelfde als waar het geraffineerde industriële zout, de pekel en het tafelzout vandaan komt, zoals ook in de uitzending te zien is. Dat dergelijk “zeezout” vaak onder andere namen als bijv. “oerzout” zelfs in natuurvoedingswinkels te vinden is, is ronduit schandalig. Tot zover klopt de informatie in de uitzending van Keuringsdienst van waarde. De programmamakers hebben echter verzuimd een kijkje te nemen in Guerande om te zien hoe ze daar zout winnen. Dat zout bevat wel zonne- en waterenergie en het volle spectrum aan mineralen en spoorelementen. Ze hadden de ondiepe zoutmoerassen kunnen filmen die een speciale bodem hebben van zure klei en het natriumgehalte terugbrengen naar zo’n 90 procent tegenover de 97 tot 99 procent in andere zeezouten. Het is deze klei die het “sel gris” zijn grijze kleur geeft.
Ze hadden kunnen filmen hoe de bovenste laag van 1 tot anderhalve centimeter door vrouwen (vanwege hun fijnere motoriek) eraf geschept wordt en ongewassen en ongedroogd verkocht wordt als “fleur de sel” en vervolgens de mannen (de paludiers) het overgebleven zout op een hoop harken om het ongewassen en ongedroogd te verkopen als “sel gris”. De programmamakers hebben eveneens verzuimd om studies te noemen die aantonen dat het Keltische zoutwinningsproces een zuiveringsproces is, waarbij de microben in de kleibodems van de zoutmoerassen een zuiverende, werking hebben, wat leidt tot honderd procent vervuilingsvrij zeezout. Ze hadden kunnen vermelden dat de mineralen en spoorelementen in echt zeezout wel degelijk effectief zijn, juist vanwege hun kleine hoeveelheden.
Hoe verklaar je anders dat er overlevenden waren van de atoombommen in de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki die geen stralingsziekte hadden door het consumeren van producten uit de zee? Nucleaire straling tast bij uitstek de schildklier aan, maar kennelijk rekende dat kleine beetje jodium in combinatie met andere zeemineralen hier probleemloos mee af! Wellicht hadden ze een experiment van de Duits-Amerikaanse bioloog Jacques Loeb (1859-1924) kunnen aanhalen waarin Loeb probeerde zeewater te recreëren door natriumchloride toe te voegen aan water in dezelfde hoeveelheid als in zeewater. Zeevissen die in dit water zwommen stierven. Kennelijk waren de relatief kleine hoeveelheden andere mineralen en spoorelementen naast natriumchloride wel degelijk van levensbelang, net zoals ze dat bij de de overlevers van Hiroshima en Nagasaki waren.
Misschien was het de moeite waard geweest om melding te maken van de Fransman Rene Quinton (1886-1925) die met zeewaterverdunningen mensen wist te genezen van degeneratieve ziektes van zijn tijd, waaronder tuberculose en cholera. In 1 extreem experiment liet Quinton zelfs een zwerfhond leegbloeden en vulde de aderen van de hond met verdund zeewater. De hond had binnen enkele dagen volledig nieuw bloed van de zuiverste kwaliteit en leefde nog een lang en gezond leven. Een soortgelijk experiment is ook gedaan met chlorofylverdunningen toegediend aan ratten in plaats van bloed met dezelfde verbluffende resultaten.
Door zeemineralen te gebruiken als bemesting voor de grond maak je gebruik van de natuurlijke mineralenbalans in zeewater en bedrijf je landzout in volledige harmonie met de natuur.
Zout der aarde
De kelten maakte een “Sole” van zeezout en regenwater en dronken dit dagelijks. Mits je het niet overdrijft is dit een volkomen veilig en uitgebalanceerd supplement. Het recept is eenvoudig: vul een glazen pot of fles voor eenderde met keltisch zeezout, vul af met tweederde zuiver water en schudt met het deksel of de dop erop enkele keren krachtdadig. Het water raakt verzadigd en kan niet meer dan 26 procent zout opnemen, dus er zullen korrels overblijven op de bodem die niet meer oplossen. Doe van deze Sole een theelepel in een glas water van 250 centiliter en drink dat elke dag ‘s ochtends op een nuchtere maag en eventueel ook ‘s avonds voor het slapen gaan. Je geeft je lichaam dan een evenwicht menu van 84 mineralen en spoorelementen in een vloeibare vorm die het bloed herkent en direct in zich opneemt en transporteert naar de cellen. Voor je cellen zijn dit zogeheten “electrolyten” die de electromagnetische communicatie tussen je cellen verbeteren. De term “electrolyt” verwijst naar “electrisch licht”. Opnieuw zien we daar de connectie met cellen en licht.
Zolang je je Sole in de koelkast of buiten de koelkast op een koele en donkere plaats bewaart, is deze oneindig houdbaar. Hetzelfde geldt voor Keltisch zout in vaste voorm. Iets wat de natuur ons geeft en het eeuwige leven heeft, wat denk je dat het met jou kan doen? Als dat allemaal te goed klinkt om waar te zijn, besef dan dat er een experiment is gedaan door de Franse bioloog Alexis Carrel (1873-1944) waarbij hij een kippenhart meer dan 37 jaar in leven hield in een zeezoutoplossing. Carrell beeindigde het experiment vrijwillig omdat hij v oldoende had aangetoond dat onsterfelijkheid wel degelijk mogelijk is als je de cellen geeft wat ze nodig hebben, in dat geval water en zoutmineralen. Een verpletterend bewijs dat we niet hoeven te degenereren, als we ons lichaam maar geven wat het nodig heeft.
De Spaanse veroveraar Ponce de Leon (1840-1925) voer over de zeven zeeën op zoek naar de Fontein der Eeuwige Jeugd. Wat hij niet besefte dat hij al die tijd dat hij eroverheen voer de fontein al had gevonden! Niet voor niets is menselijk vruchtwater een verdunde oceaan en is het Franse woord voor “zee”: la mere (de moeder). De zee is een soort baarmoeder die door middel van “weeën” eb (samentrekken) en vloed (loslaten) veroorzaakt. Dat zout heilig is en met licht te maken heeft, blijkt ook uit het woord “halyt”. Een ander woord voor zout, dat “heilig licht” of ”heel licht” betekent. De Fransen noemen zeezout van oudsher “l’or Blanc” (wit goud). Met recht, want echt zeezout bevalt het volledige spectrum aan lichtenergie en de electromagnetische informatie van alle elementen op aarde. Deze elementen en hun informatie corresponderen rechtstreeks met alle vloeistoffen in ons lichaam. Niet in de laatste plaats ons bloed.
Dat het zout der aarde ook letterlijk goed is voor de aarde blijkt uit de experimenten van de Amerikaanse KNO-arts Maynard Murray (1910-1983). Murray maakte zich zorgen om het groeiend aantal kankergevallen dat toen in de VS ontstond als gevolg van giftige landbouwmethodes en zinde op een manier om hier iets aan te doen. Hij werkte in een ziekenhuis dicht bij de zee en ging tijdens zijn pauzes vaak naar de zee om op andere gedachten te komen. Murray ontwikkelde de theorie dat het de mineraalzouten zijn die zo veelvuldig in de zee voorkomen die leiden tot volmaakte gezondheid van alle dieren en plantenleven in een gezonde zeeomgeving. Zonder celverzwakking en celsterfte en dus ook zonder ouderdom en degeneratie. En niet alleen dat, maar ook langlevendheid: er zijn zelfs zeeschilpadden gevangen die ruim 400 jaar oud waren!
Volgens Murray zijn al deze zouten in de zee terechtgekomen door wegspoeling van het land als gevolg van neerslag. Vanuit die logica gezien lag het voor hem voor de hand om deze in de juiste verdunning weer te recyclen op het land. Door zeemineralen te gebruiken als bemesting voor de grond maar je gebruik van de natuurlijk e mineralenbalans in zeewater en bedrijf je landbouw in volledige harmonie met de natuur. De zee bevat een onuitputtelijke voorraad mineralen en door neerslag spelen deze weer terug naar de zee. Denk ook aan de levensenergie en informatie die je via zeemineralen toevoegt aan de aarde. Niet voor niets is de titel van Murray’s boek Sea Energy Agriculture. Geen wonder dat de Fransen hun Keltische zeezout “wit goud” noemen. Eet echter het toxische, geraffineerde tafelzout en je hebt wit gif. Het ene zout is dus het andere niet. Aan jou de keus: goud of gif. Ik weet wel waar ik voor kies.
Bron: Mike Donkers fonteine.com

 

 

*4

 

Inactief desem

 

Dat is een mengsel van tarwe en rogge aangemaakt met water. Door dit eerst  5 dagen te laten staan, ontstaat er een desem wat je kunt gebruiken ter ondersteuning van je gluten -het skelet van brood- en wat de smaak en de malsheid van het brood ten goede komt. Na de eerste 5 dagen kun je het gebruiken, zo doen wij dat, en maken dan dagelijks bij.